Waar ik hulp bij nodig heb

Waar ik hulp bij nodig heb

De afgelopen maanden heb ik veel geschreven over de dingen waar ik tegenaan loop. Waar ik spanning van krijg en waarom ik zo vermoeid ben. Maar aan het begin van dit proces wist ik nog niet wat ik nou moest veranderen. Waarbij ik nou precies hulp nodig had. Het was een warboel van vele verschillende punten die ik maar niet met elkaar kon verbinden. Nu ik een stuk verder ben in het proces, heb ik wel een aantal concrete hulpvragen kunnen formuleren. De puzzelstukjes vallen zodanig in elkaar dat vele dingen onder hetzelfde kopje blijken te vallen. Het is voor mij een stuk duidelijker geworden waar ik hulp bij nodig heb. En dat geeft rust.

Een paar weken geleden heb ik een gesprek gehad met mijn behandelteam van de GGZ. Een zogenaamd zorgafstemmingsgesprek (ZAG). Dit is een aantal weken geleden ingepland op mijn verzoek. Ik wilde graag wat meer duidelijkheid over mijn behandeling en mijn hulpvragen aan hen voorleggen, zodat ik een concreter beeld kreeg voor de komende maanden. Eerst zal ik beschrijven bij welke punten ik graag hulp wil hebben.

Perfectionisme

Het eerste belangrijke punt is mijn perfectionisme. Deze eigenschap kan heel positief zijn, maar alleen als het op de juiste momenten wordt ingezet. Ik ben iemand die altijd de volle 100% geeft. Voor alles. Iemand die haar uiterste best doet om een zo goed mogelijk resultaat te verkrijgen. Balans is in mijn woordenboek niet te vinden. Perfectionisme zit zo in mijn systeem verworven dat het lastig is dit los te laten. Op elk mogelijk gebied in mijn leven. Van een afstand lijkt het daarom ook dat het altijd heel goed gaat. Ik haal hoge cijfers voor mijn tentamens, sport veel, eet altijd gezond en besteed ook nog eens veel tijd aan andere hobby’s. Zo lijkt het alsof ik alles op de rit heb. Maar vanbinnen geeft dit perfectionisme zo veel stress dat ik eraan onderdoor ga.

Het is niet de bedoeling om mijn perfectionisme volledig uit te schakelen. Het hoort nou eenmaal bij mij. Ik wil leren een balans te vinden. Mijn perfectionisme op de goede momenten inzetten, zodat het een positieve eigenschap wordt. Op andere momenten wil ik dit los kunnen laten.

Sociaal contact

Ik heb grote moeite met sociaal contact. Hier geldt ook dat dit niet altijd van buiten te zien is. Sociale activiteiten zijn voor mij extreem vermoeiend en ook ontzettend ingewikkeld. Ik ben continu bezig met hoe ik me moet gedragen en hoe ik overkom op anderen. Altijd vraag ik me eigenlijk af of ik me wel ‘normaal’ gedraag. Dit is in elke sociale context het geval. Van de supermarkt of een wandeling over straat tot een verjaardagsfeest of werkgroep van mijn studie.

Ik vind het lastig om te weten hoe ik me moet gedragen, hoe ik moet reageren en wat anderen van mij verwachten. Ik ben daarom ook niet iemand die snel initiatief neemt. Ook vermijd ik vaak sociaal contact, terwijl ik hier juist wel heel erg behoefte aan heb. Dit dilemma maakt dit onderwerp alleen nog maar lastiger.

Overigens merk ik de laatste weken dat de behoefte aan sociaal contact steeds groter wordt. Het begint soms zelfs de angst te overstijgen. Tot het punt dat ik inderdaad begin met zelf initiatief nemen op dit gebied. Natuurlijk heeft dit enerzijds te maken met de situatie waarin we ons bevinden, waarin iedereen een enorme sociale behoefte heeft. Anderzijds denk ik ook dat mijn zelfvertrouwen langzaam begint te groeien, waardoor ik makkelijker uit mijn comfortzone stap. Ik ben nog lang niet waar ik wil zijn, maar dit laat wel zien dat ik stappen maak ik de goede richting.

Mijn zelfbeeld

Hoewel mijn zelfbeeld op bepaalde vlakken heel erg is verbeterd in de afgelopen jaren, kan ik nog steeds ontzettend onzeker zijn over wie ik ben als persoon. Dit werkt natuurlijk ook weer in op de gebieden die ik hierboven heb beschreven. Want onzekerheid zit mij sociaal ook enorm in de weg. Door mijn onzekerheid ga ik compenseren op andere gebieden waar ik me wel zeker in voel. Zoals in mijn studie of sport, wat zich weer uit in het extreme perfectionisme op deze gebieden.

Hoewel ik het liefst geholpen wil worden met het verbeteren van mijn sociale vaardigheden, denk ik dat dit punt misschien nog wel het belangrijkste is. Als ik mezelf volledig accepteer zoals ik ben, zal ik veel minder bezig zijn met hoe ik overkom op anderen. Ik zal dan ook minder bang zijn om fouten te maken en mijn perfectionisme dus iets los kunnen laten. Mezelf volledig accepteren zou dus de eerste stap in de goede richting zijn.

Een nieuwe therapie

Bovenstaande punten beschrijven het grootste deel van mijn hulpvraag en zijn bovendien verklarend voor de extreme spanningen en vermoeidheid die ik ervaar. Ook mijn slaappatroon lijdt onder de spanning rond die onderwerpen. Uit het gesprek met mijn behandelteam is naar voren gekomen dat deze punten inderdaad allemaal verband houden met elkaar en bovendien de lading van mijn hulpvraag dekken. Nu duidelijk is waar ik hulp bij nodig heb, weet ik ook beter hoe de komende maanden eruit gaan zien. Dat geeft perspectief en daarmee ook rust.

In maart start ik namelijk met cognitieve gedragstherapie in groepsvorm dat gericht is op het perfectionisme. Omdat het gaat om groepstherapie zal ik ondertussen ook oefenen met mijn sociale vaardigheden en leren omgaan met de spanning rondom de sociale gelegenheid. Het is een vorm van ‘exposure’, waarbij ik eigenlijk mijn angst continu onder ogen moet zien en zo leer dat het geen angst hoeft te zijn. Door het vaker te doen, zal de spanning afnemen en het alleen maar makkelijker worden. En ook mijn zelfvertrouwen zal verder toenemen.

Deze therapie biedt mij dus hulp op alle beschreven punten. Ik ben heel gemotiveerd om de therapie te volgen en er zoveel mogelijk uit te halen. Hoewel het ook pittig zal worden, weet ik dat ik hiermee weer een aantal stappen dichter bij mezelf zal komen. Bij de beste versie van mezelf.

Eén gedachte over “ Waar ik hulp bij nodig heb

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *