Terug in de tijd

Terug in de tijd

Mijn vorige blog was een hele korte samenvatting van afgelopen jaar. Het geeft een overzicht, maar beschrijft bij lange na niet wat er allemaal is gebeurd in dat jaar en hoe ik me op specifieke momenten heb gevoeld. Daarnaast spelen de jaren daarvoor ook een belangrijke rol in het verhaal. Het is een proces geweest. Een opeenstapeling van vele momenten en gebeurtenissen die ervoor gezorgd hebben dat ik me voel zoals ik me voel. Ik wil daarom in volgende blogs terug in de tijd. Ik wil ingaan op specifiekere momenten en gebeurtenissen. Maar ook op bepaalde karaktereigenschappen. Invloeden van buitenaf en invloeden van binnenuit. Ik wil schrijven over hoe ik die momenten heb ervaren. Hoe ik me voelde en over de positieve en negatieve gedachten die ik had. Want daar draait mijn hele blog juist om.

Emoties terughalen

Ik vind het heel lastig om dingen van de afgelopen jaren terug te halen. Dat heeft twee belangrijke redenen. Aan de ene kant zullen sommige momenten emoties oproepen. Als ik lees wat ik schreef in die periode kan ik precies terughalen hoe ik me voelde. Hoe mijn paniekaanvallen voelde. Momenten van spanning. Huilbuien. Maar juist ook de momenten waarop ik me heel blij en gelukkig voelde. Momenten dat ik wel genoot van kleine dingen. Die zaten er zeker ook tussen. Ik denk dat het juist positief is om deze momenten terug te halen. Voorheen liet ik mijn emoties totaal niet toe. Ik wilde juist niets voelen. Zowel emoties van blijdschap als verdriet voelde ik niet. Maar nu, stapje voor stapje, laat ik steeds meer mijn gevoelens toe. Dit maakt dat ik ook emoties van vroeger ga voelen. De emoties die ik nog niet heb verwerkt. Ik denk door deze te ervaren, ik ze een plekje kan geven. Een stukje verwerking.

In mijn eigen wereld

Aan de andere kant is afgelopen jaar ook als een waas aan me voorbij gegaan. Het is alsof ik niet helemaal in het moment was. Vaak had, en heb ik nog steeds, het gevoel alsof ik niets meekrijg van wat er om me heen gebeurd. Niet helemaal in de werkelijkheid. Ik ben zo in mijn eigen wereld dat ik vergeet om van de dingen om me heen te genieten. Ik denk dat dit meerdere redenen heeft. Zoals ik eerder al schreef, gaan er continu allerlei gedachten door mijn hoofd. Ik kan helemaal doordraaien in mijn gedachten. Piekeren over de kleinste dingen. Geen moment rust. Dit maakt dat ik continu in mezelf was. Altijd mijn energie naar binnen had gericht, waardoor ik weinig meekreeg van de gebeurtenissen om me heen. Daarnaast komt het ook door de intense vermoeidheid die ik ervaar en die me dagelijks belemmert. Het maakt vooral dat mijn concentratie en geheugen wat minder is dan het zou moeten zijn. Herinneringen terughalen is dan extra lastig.

Terug in de tijd om vooruit te komen

Gelukkig heb ik wel soms geschreven over mijn gedachten de afgelopen jaren. En mijn ouders maken het hele proces van dichtbij mee. Zij beleven dit op een andere manier. Met mijn herinneringen, geschreven stukken en het perspectief van mijn ouders kan ik mijn verhaal zo volledig mogelijk beschrijven. Ik ga dus terug in de tijd om daarna weer vooruit te kunnen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *