Positieve verandering

Positieve verandering

In mijn vorige blogs vertelde ik over de emotioneel zware periode die ik doormaakte vanaf eind 2019 tot maart 2020. Vanaf eind maart stond de wereld op z’n kop. Het coronatijdperk begon en zou nog lang voortduren. Dat had niemand voorzien. Maar voor mij kwam dit op het goede moment. Ik wist dat het nog lange tijd zou duren voordat ik een passende therapie zou krijgen. Nog steeds, na ruim een jaar, heb ik deze niet. Als er niets veranderde, had die zware periode van afgelopen winter alleen maar langer geduurd. En mogelijk zelfs nog zwaarder geworden. Met deze grote verandering door corona, werd ik gedwongen om het rustiger aan te doen. Anders te gaan leven. Me aan te passen aan de enorme veranderingen. Ik kwam tot het besef dat mijn manier van leven moest veranderen. Deze periode heeft daarmee voor mij een hele positieve verandering met zich mee gebracht.

Eind maart kwam het nieuws dat corona ook Nederland had bereikt. Binnen een week stond het hele land op z’n kop. Alles ging in een sneltreinvaart. We hadden niet eens de tijd om ons aan te passen aan de snelle veranderingen in de maatregelen. Veel onduidelijkheid en onzekerheid.

De eerste twee weken ging ook voor mij veel te snel. De spanningen namen toe en ik wist niet wat ik met de onzekerheid aan moest. Mijn studie werd een volledige thuisstudie. Mijn grootste hobby en uitlaatklep, krachttraining, viel weg met het sluiten van de sportscholen. Geen sociale interactie meer, terwijl ik mezelf juist daarin moest ontwikkelen om deels van mijn mentale problemen af te komen. De eerste paar weken wist ik dan ook totaal geen raad met hoe ik me moest aanpassen aan de situatie.

Geen druk meer

Maar langzaamaan werd de situatie normaal. Gewenning. Ik heb altijd best wat moeite met het aanpassen aan een nieuwe situatie. Verandering is voor mij lastig. Maar al snel begon ik wel te wennen aan dit ‘nieuwe normaal’. Doordat de sociale interacties wegvielen en de studiedruk afnam, vielen ook de grootste bronnen van spanning voor mij weg. Geen continue prikkels meer door overvolle treinen, drukte op straat en rumoerige collegezalen. Niet meer die spanningen elke dag door het reizen, de colleges en de druk om continu met anderen af te spreken. Geen druk meer om op een bepaald tijdstip te ‘moeten’ slapen, omdat ik anders niet voldoende slaap zou hebben.

Ik vond het heerlijk om thuis te zitten. Om rust om me heen te hebben. Niet meer overladen te worden door allerlei prikkels. Ik kon rustiger studeren en had meer tijd over om wat hobby’s op te pakken. Mijn slaapproblemen verdwenen. Ik had het gevoel weer adem te kunnen halen.

Een stap terug

Doordat alle drukte van het dagelijks leven wegviel, werd ik gedwongen een stap terug te doen. Rust te nemen. Verveling te ervaren. Ik kreeg de ruimte om na te denken over mijn manier van leven. Ik werd me nu pas bewust van hoe gehaast ik eigenlijk leefde. Hoe slecht mijn ademhaling was en hoe weinig rust ik eigenlijk echt nam. Alles moest altijd zo snel mogelijk en het liefst deed ik continu aan multitasking. Ik probeerde zo veel mogelijk taken in een zo kort mogelijke tijd af te maken. Ik had helemaal geen ruimte voor pauzes. Geen tijd om diep adem te halen. Daardoor stond ik nooit stil bij de dingen die ik deed. Mijn aandacht was altijd ergens anders, want mijn gedachten waren in het verleden of de toekomst. Niet in het moment.

Ik was me, tot deze periode, ook niet bewust van mijn overgevoeligheid voor prikkels. Elke dag werd ik overladen door prikkels van alle kanten, waardoor ik altijd uitgeput thuis kwam. Bij mij komen prikkels, zoals geluid en licht, harder binnen dan bij een gemiddeld persoon. Dat maakt ook dat het mij meer energie kost om deze te verwerken en hiermee om te gaan. Dit verklaarde een deel van mijn oververmoeidheid. De afgelopen maanden kreeg ik veel minder prikkels binnen. Veel minder informatie om te verwerken. Daarnaast kon ik nu zelf grotendeels reguleren welke informatie ik tot me nam en wanneer het tijd was om me terug te trekken. Ik kon zelf bepalen waar ik mijn energie aan wilde spenderen.

Bovendien besefte ik me hierdoor dat ik me te veel heb laten leiden door de omstandigheden en door anderen. Mijn verleden en toekomst en mijn negatieve gedachten. Door de druk van mijn studie, mijn angsten en mijn extreme perfectionisme. Door verwachtingen, waarvan ik dacht, dat anderen die van mij hadden. Ik leefde volledig op de automatische piloot. Zonder na te denken wat ik écht wilde en waar ik écht behoefte aan had. Volledig voorbij aan mijn gevoel.

De kleine dingen

Gaandeweg probeerde ik me steeds meer bewust te worden van de snelheid waarmee ik dingen deed. Af en toe een stapje terug doen mag. Ik hoef niet altijd druk te zijn. Rust nemen is net zo belangrijk. Ik probeer meer in het moment te leven en merk dat dat samengaat met de waardering voor de kleine dingen. Een echt cliché, maar het is zo waar. Genieten van kleine dingen maakt me dagelijks veel gelukkiger.

Ik heb hier niet altijd bewust bij stil gestaan, maar merk wel dat het steeds meer vanzelf gaat. Als ik niet met mijn gedachten in het nu ben, merk ik dat sneller op. Dan haal ik even diep adem en probeer ik uit die automatische pilootmodus te stappen. Natuurlijk is het een proces en vindt verandering niet plaats in deze paar maanden, maar ik heb wel bepaalde dingen geïntegreerd die voor mij heel goed werken en die ik wil blijven toepassen wanneer de drukte weer toe gaat nemen. Zo creëer ik steeds meer balans in mijn manier van leven.

Ik besef me dat deze periode zeker niet voor iedereen positief is, maar dit is mijn ervaring in deze periode. Ik heb gekozen een verandering aan te brengen in mijn leven. Zonder de rust die werd gecreëerd, had ik nooit hier bij stil gestaan en stond ik niet waar ik nu sta. Bovendien zou ik ook mijn blog niet zijn begonnen als ik deze rust niet had ervaren. Voor mij is deze negatieve periode dus uitgedraaid tot een hele positieve verandering.

3 gedachten over “Positieve verandering

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *