2020. Een jaar om nooit te vergeten

2020. Een jaar om nooit te vergeten

2020. Wat een jaar. Een jaar met een dubbele betekenis. Een verschrikkelijke crisis zette de wereld op zijn kop, maar was tegelijkertijd ook een reminder voor onze manier van leven. Het zette ons met beide benen op de grond. Meer dan ooit tevoren waarderen we onze vrijheid, want zo vanzelfsprekend blijkt deze niet te zijn. Het leerde velen van ons om een stap terug te doen. We leven in een wereld die ontzettend snel ontwikkelt, maar we werden gedwongen om uit die sneltrein te stappen en waardering te hebben voor de kleine dingen. 2020 is enorm snel aan ons voorbij geflitst, maar duurde tegelijkertijd ook een eeuwigheid.

Ik kan me nog goed herinneren wanneer ik voor het laatst in de metro stond. Op weg naar de universiteit. Op donderdag 12 maart stond ik daar, samen met een studiegenootje, nietsvermoedend op weg naar college. Niet wetende dat dit de laatste keer zou zijn. Toen al gingen onze gesprekken over het virus. Corona. Nog nooit hebben we een woord zo vaak gehoord en uitgesproken als dit jaar. Geen enkel gesprek ontsnapt aan dit onderwerp en ook elk tv-programma stipt het altijd even aan. Er gaat geen dag voorbij, waarin we niet worden herinnerd aan de oorzaak van dit bizarre jaar.

Los van die wereldwijde crisis, was 2020 voor mij persoonlijk ook een jaar met ups en downs. Veel heb ik al beschreven in de afgelopen maanden, maar dit dekt bij lange na niet de lading van dit jaar. Het was het jaar waarin ik het besef kreeg niet goed met mijn gezondheid om te zijn gegaan. Ik leg de lat voor mezelf zo hoog dat ik er zelf aan onderdoor ga. 2020 was een emotionele rollercoaster, waarin ik veel inzichten heb gekregen. Met vallen en opstaan leerde ik mezelf steeds beter kennen. Ook kreeg ik dit jaar een diagnose die mijn leven voorgoed zal veranderen. In positieve zin!

Ik begon een persoonlijke ontwikkeling door te maken. Met hulp van mijn familie en de GGZ, maar bovenal door zelf aan de slag te gaan. Mijn doorzettingsvermogen maakt dat ik, bij elke stap terug, twee keer zo hard vooruit wil gaan. Mijn motivatie is ontzettend hoog en ook ben ik positiever in het leven gaan staan. Mede dankzij de crisis, maar bovenal door mezelf.

Op naar 2021…

Hoe zal 2021 eruit gaan zien? We hopen natuurlijk weer terug te kunnen naar het ‘normale’ leven. Zonder na te denken op pad kunnen gaan, je dierbaren kunnen knuffelen en weer zoals voorheen te kunnen studeren en werken. Maar ook hoop ik dat we de inzichten van dit jaar mee kunnen nemen. Vrijheid is niet vanzelfsprekend. Evenals een goede gezondheid. Ik hoop dat we blijven stilstaan bij die kleine dingen die we eerder altijd voor lief hebben genomen.

Aan goede voornemens doe ik niet dit jaar. Ik heb wel één doel: mijn eigen gezondheid op nummer 1 zetten. Dat is nu mijn prioriteit. Het komende jaar wordt een jaar van herstel. Het herstel van de hele wereld, maar ook mijn eigen herstel. Komend jaar zal ik me verder ontwikkelen. Ik zal mezelf steeds beter leren kennen. Mijn grenzen kunnen aanvoelen en de lat lager leggen. Perfectionisme loslaten. Een balans aanbrengen tussen alle gebieden in mijn leven. Je eigen gezondheid is het belangrijkste wat er is. Dat heb ik zelf ervaren, maar laat de crisis van dit jaar ook maar al te goed zien.

Laten we 2021 met goede moed beginnen. Een positieve instelling maakt de wereld een stukje mooier. Ik wens iedereen een mooi jaar toe!

2 gedachten over “2020. Een jaar om nooit te vergeten

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *